Co to jest terapia manualna?

Terapią manualną określamy metody i techniki zajmujące się diagnostyką oraz leczeniem odwracalnych zaburzeń funkcjonalnych układu ruchu (stawów, mięśni, powięzi, więzadeł). Badanie jak i leczenie wykonywane jest „rękami” terapeuty, dlatego zostały nazwane terapią manualną. Leczenie rozpoczyna się od zebrania wywiadu od pacjenta, a następnie za pomocą różnych specjalistycznych testów terapeuta szuka przyczyny bólu lub dysfunkcji, z którą pacjent zgłasza się do gabinetu. Po stwierdzeniu i ustaleniu przyczyny, dobierana jest najbardziej skuteczna w danym schorzeniu lub dolegliwości metoda leczenia. Mogą to być:

– manipulacje – to technika szybka, która ma na celu przede wszystkim uruchomienie stawu. W tym przypadku często występuje tzw. kliknięcie lub chrupnięcie w stawie

– mobilizacje – czyli oddziaływanie na stawy w celu poprawy i zwiększenia ruchomości w stawach, trakcje, ślizgi

– neuromobilizacje – to wykorzystanie odpowiednich technik mające na celu przywrócenie prawidłowej ruchomości nerwów

– masaż – czyli oddziaływanie na tkanki miękkie: skórę, mięśnie, powięzi, nerwy, więzadła, ścięgna, okostną i organy wewnętrzne

– stretching – (inaczej rozciąganie)

Pacjent otrzymuje wskazania jak postępować, jakich czynności unikać oraz jakie nawyki zmienić lub wyeliminować z życia codziennego, aby zminimalizować dolegliwości. Wykorzystując terapię manualną likwidujemy źródło choroby, zwiększamy sprawność ruchową i skracamy czas leczenia, co pozwala na szybszy powrót do normalnej aktywności.

Wskazania:

– bóle i zawroty głowy,

– bóle i dysfunkcje kręgosłupa (rwa kulszowa, rwa ramienna, dyskopatie i wypukliny oraz przepukliny jądra miażdżystego),

– zmiany zwyrodnieniowe i stany pourazowe,

– bóle i dysfunkcje obręczy barkowej oraz karku, uszkodzenie stożka rotatorów, niestabilność kompleksu barkowego,

– łokieć tenisisty i golfisty,

– naciągnięcia i naderwania mięśni, ścięgien i więzadeł,

– stany po złamaniach, skręceniach i zwichnięciach,

– zapalenia kaletek,

– bóle żeber i klatki piersiowej,

– bóle i dysfunkcje stawów krzyżowo-biodrowych oraz obręczy miednicznej,

– bóle i dysfunkcje stawów kolanowych, niestabilność stawu kolanowego, skręcenie kolana, uszkodzenia łąkotek oraz chondromalacje i tendinopatie,

– bóle i dysfunkcje stawów skokowych,

– wady postawy.

Przeciwwskazania:

– czynna choroba nowotworowa,

– świeże złamania oraz rozległe urazy skóry,

– stan po zabiegu operacyjnym w obrębie kręgosłupa wyklucza manipulację operowanego odcinka,

– ostre stany zapalne,

– niewydolność krążenia,

– poważne zaburzenia internistyczne.

– zaawansowana osteoporoza